Krantenartikel

Ongeveer een jaar nadat ik mijn lidmaatschap bij de kerk opzegde, vroeg een lokale krant aan me of ze er een artikel over mochten schrijven. Ik stond op de pagina tussen een stuk over de huidige expositie in het dorpshuis en een wedstrijdverslag van de plaatselijke korfbalvereniging. De reacties op het stuk waren redelijk uiteenlopend. Sommigen hemelden mij op alsof ik een wedergeboorte van de Messias was. Een collega van mijn werk vond mijn kerk lijken op de school waar Harry Potter had leren toveren. De leden van de kerk waren overwegend ontdaan. Vonden het niet kunnen dat de krant mijn hele kerkelijke verleden onder de noemer evangelisch had geschaard. Ze snappen waarschijnlijk niet dat het verschil tussen evangelisch en pinkster voor de buitenwereld te vergelijken is met het verschil tussen de fanclub van Star Wars en de fanclub van Star Trek. Hoewel de Star Trek fan ongetwijfeld zwaar beledigd is als je hem een light saber cadeau doet, is het natuurlijk voor de rest van de wereld niet meer dan een nuance verschilletje. Ook was er iemand die een warrig verband zag tussen mijn stuk en een bericht over zelfmoord onder jongeren op de pagina ernaast. Hij had die wanhoop ook in mijn ogen op de bijbehorende foto kunnen zien. Ik gaf hem aan dat de kleuren echt anders uitvallen op krantenpapier en dat het schijnbare gebrek aan hoop in mijn ogen wellicht daaraan lag.