Opwekkingsboekje

Ik droomde laatst dat ik zelf als toerist door mijn slaapkamer liep. Het was precies zoals vroeger met als enige verschil dat het op geen enkele manier voelde als thuis. Ik voelde me weemoedig, maar niet zoals je je voelt wanneer je je ouderlijk huis bezoekt. Meer als terugkomen op je oude basisschool. Toen ik binnenkwam vielen mijn ogen gelijk op het oude gele opwekkingsboekje. Het absolute pronkstuk van de collectie. Ik herinnerde me hoe het boekje voelde aan mijn vingers, maar in de droom kon ik niets aanraken door de vitrinekasten waar alles in stond tentoongesteld. Ik probeerde het glas te breken, maar kwam er met geen mogelijkheid doorheen. Toen ik wakker werd, bleef ik hangen in dezelfde nostalgie. Ik ben direct op zoek gegaan naar een opwekkingsboekje, maar kon er nergens één vinden. Het gevoel zakte langzaam weg en daarmee ook het verlangen om dat boekje te vinden. Toch zou ik er graag nog eens in bladeren. In verdwalen.